[ جلد يكم ] [ مقدمه و مؤلف ] بسم اللّه الرّحمن الرّحيم حمد و سپاس شايسته و زيبنده منعمى است كه ما را از نعمت وجود و اظهار آثار آن بهره‌مند فرمود و سلام و تحيّت زبانى و قلبى بربهترين فرستاده‌گان و شريفترين انبياء عظام وجودمقدّس پيامبر خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و بروالاترين موجودات بعد از حضرتش جناب‌حضرت علوى سلام اللّه القدسى عليه و براكمل و اتمّ نسخه خلقت حضرت صدّيقه طاهره عليهاسلام اللّه و براولاد و ذرارى اطهرش يعنى ائمّه هدى سلام اللّه عليهم اجمعين خلفا عن سلف سيّمابقيّة اللّه مولانا حضرت صاحب العصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف . امّا بعد بعرض تمام دوستداران علم و ادب مىرساند كه در ميان كتب ادبى و نحوى كه در بين اهل سنّت تا بكنون برشته تحرير درآمده كتاب موسوم به « البهجة المرضيّه » تأليف جلال الدّين عبد الرّحمن بن ابى بكر السّيوطى معروف به « سيوطى » از تأليفات كثيرة الدّوران و پراهميّتى است كه بسبك شرح مزج برالفيّه ابن مالك نحوى تنظيم‌يافته و اهل فضل و دانش مىدانند كه غالبا نوشته‌جات و كتبى كه روش تدوين آنها چنين باشد از صعوبت و اغلاقى برخوردار بوده كه مطالعه كننده‌گان را در زحمت و مشقّت قرار مىدهد و شاهد و گواه براين گفتار شروح و حواشى بسيارى است كه براين قبيل كتب كه خود حاكى از مبهم بودن مطالب برنوع قارئين است مىباشد از اينرو بموجب تقاضا و درخواست زيادى كه از اين حقير جهت ترقيم و تنظيم شرحى فارسى بر كتاب مزبور گرديده داعى خود را موظّف ديدم كه شرحى به زبان پارسى روان و عبارات سليس بر آن نگاشته و در آن تمام اشعار متن را تجزيه و تركيب اجمالى باضافه ترجمه و نيز شرح و توضيح در ذيل شرح عربى آن داده و كلّيّه شواهد و امثله در آن باعمّ از منظوم و منثور را به مقدارى كه باعث ملال و كلال‌خاطر نشود توضيح دهم و تا آن جائى كه مقتضى بود مشكلات و غوامض را روشن و واضح نموده و از تفصيل و اطاله سخن حتّى الامكان اجتناب كرده‌ام و نام آن را المباحث النّحويّه فى شرح البهجة المرضيّه نهادم و از خداوند متعال درخواست عفو و غفران داشته و از حضرتش تقاضا دارم كه اين تحفه ناقابل را از اين‌رو سياه خالصا لوجهه پذيرفته و اگر ثوابى برآن مترتّب است جهت ارواح مؤمنين و مؤمنات بالاخصّ علماء ماضيين منظور دارد سيّد محمّد جواد ذهنى تهرانى